Emma, verpleegkundige in WZC De Groene Linde, werkt er binnenkort 30 jaar. Een bewuste keuze, want de zorg voor oudere mensen heeft haar altijd aangesproken. “Ik kon als verpleegkundige overal beginnen, maar ik heb er bewust voor gekozen om hier te komen werken. Oudere mensen hebben zoveel levenswijsheid en verhalen. Dat vind ik ontzettend boeiend. Ik heb ook veel respect voor hen.”
Haar keuze voor de verpleegkunde kwam er na een start met de studies psychologie. “Ik voelde dat dat niet helemaal mijn ding was. Tegelijk sprak het medische en het verplegende mij erg aan. Ik wilde vooral met mensen bezig zijn.” En dat doet ze vandaag nog altijd met evenveel overtuiging.
Als verpleegkundige in een woonzorgcentrum is geen enkele dag hetzelfde. Naast de medische zorgen en wondzorg is er vooral ook veel ruimte voor contact. “Je luistert naar bewoners, maar ook naar familie. Door de jaren heen bouw je echt een band op met mensen. Dat maakt dit werk zo bijzonder.”
De grootste voldoening? De tijd kunnen nemen om goed voor iemand te zorgen.
“Wanneer ik iemand op een deftige manier heb kunnen verzorgen en die bewoner tevreden is, geeft mij dat een heel goed gevoel. Soms krijg je na een verzorging een dikke knuffel of een kus uit dankbaarheid. Of je komt op een afdeling en bewoners vragen waar je gebleven bent omdat ze je al een tijdje niet gezien hebben. Dat zijn kleine momenten, maar ze betekenen heel veel.”
Ook aan het einde van een werkdag kijkt Emma vooral naar de bewoners. “Ik ga met een goed gevoel naar huis als ik alle zorgen goed heb kunnen geven en afwerken en de bewoners tevreden zijn. Dan kan ik met een gerust hart vertrekken.”
Die verantwoordelijkheid en zelfstandigheid waardeert ze sterk in haar job. “Je krijgt vertrouwen om je werk te doen en om te groeien. Er is ruimte voor eigen inbreng. Je wordt niet voortdurend op de vingers gekeken.”
Samen zorgen voor goede zorg
Hoewel Emma oorspronkelijk niet bewust voor een gemeentelijke werkgever koos, ziet ze vandaag wel duidelijke voordelen. “Ik heb hier de kans gekregen om vast benoemd te worden. Dat geeft zekerheid en stabiliteit. Bovendien vind ik het belangrijk dat er voldoende personeel is om de bewoners goed te kunnen verzorgen. Bij de ochtendzorgen bijvoorbeeld moet er een bepaald aantal zorgmedewerkers aanwezig zijn. Dat maakt een groot verschil in de kwaliteit van de zorg.”
Ook de samenwerking met collega’s en leidinggevenden is belangrijk. “We krijgen ondersteuning van onze diensthoofden en de organisatie van het werk zorgt ervoor dat iedereen zijn taken heeft. Natuurlijk is het met een groot team, afwezigheden en interimkrachten niet altijd evident. Maar ik blijf positief. Goede communicatie is heel belangrijk en uiteindelijk komt het goed.”
Na bijna drie decennia heeft Emma vooral één ding opgebouwd: ervaring. “Ik ben trots op de ervaring die ik hier door de jaren heen heb opgebouwd. Vooral het omgaan met oudere mensen en met mensen met dementie heeft mij veel geleerd. Ik denk dat ik vandaag mag zeggen dat ik een goede verpleegkundige ben. Empathisch zijn en vriendelijk omgaan met bewoners vind ik heel belangrijk.”
Het beroep zelf is in die 30 jaar sterk veranderd. “Er is veel meer administratie dan vroeger. Alles moet geregistreerd en afgetekend worden en ook inspecties vragen heel wat. Daardoor zitten we vandaag veel meer achter de computer.”
Toch is de kern voor Emma onveranderd gebleven: zorgen voor mensen. “Dat zit in mij. Daarom doe ik dit werk na al die jaren nog altijd heel graag. Ik heb met de jaren ook meer geduld gekregen. Toen ik jonger was, wilde ik mij misschien meer bewijzen en was ik sneller gejaagd. Nu ben ik veel rustiger geworden. Die ervaring helpt je om situaties anders te bekijken.”
“Je moet het echt met je hart doen”
Aan iemand die twijfelt om verpleegkundige of zorgkundige te worden, geeft Emma dan ook een duidelijk advies: “Je moet het echt graag doen, met je hart. Het mag geen laatste redmiddel zijn.”
Wie graag zorg draagt voor een kwetsbare groep en zich verbonden voelt met oudere mensen, kan volgens haar in de zorg echt zijn of haar plek vinden. “En er zijn zoveel mogelijkheden om je verder te ontwikkelen. Je kunt je bijvoorbeeld specialiseren in dementie, wondzorg, diabetes en nog zoveel meer.”
Waarom zou ze iemand aanraden om bij De Groene Linde te komen werken? Emma hoeft daar niet lang over na te denken. “We hebben een goede reputatie omdat onze bewoners hier goed verzorgd worden. We krijgen én nemen de tijd om goed werk te leveren. We werken echt als een team, samen met zorgkundigen, kinesitherapeuten, het woon- en leefteam en andere collega’s.”
Daarnaast zijn er volgens Emma heel wat kansen om te blijven groeien. “Je wordt gestimuleerd om bijscholingen en opleidingen te volgen. Er zijn verschillende projecten en werkgroepen waarin je je mening kunt geven en mee het verschil kunt maken. Het is een dynamische instelling.”
En misschien zegt één cijfer wel het meest: bij De Groene Linde is er weinig personeelsverloop.
Na bijna 30 jaar is Emma zelf daar het mooiste bewijs van. Haar boodschap aan toekomstige collega’s is dan ook eenvoudig:
“Als zorgen voor mensen in je hart zit, kom dan zeker eens kennismaken. Je krijgt hier de kans om goed werk te leveren, te groeien en vooral: iets te betekenen voor mensen.”
